مارسل لاوابر ( مترجم : امامى ، فصيحى )

13

رايحه درمانى « دانش كاربرد اسانس ها ، براى دستيابى به بهداشت و تندرستى » ( فارسى )

بنام خدا گفتار مترجمان رايحه‌درمانى در شمار دانش‌هاى كهنسال بوده ، در تمدّن‌هاى پيشين ، يعنى تمدّن‌هاى چين ، ايران ، يونان و به ويژه هند ، جايگاهى ارجمند داشته است . در تمدّن ديرپاى اسلامى نيز اين دانش داراى پايه‌اى رفيع و جايگاهى و الا بوده ، تصانيف گرانقدرى مانند كتاب العطر نگاشته ابو العباس خشكى ، جيب العروس نگاشته تميمى مقدسى و بالاخره كتاب يحيى ( يوحنا ) بن ماسويه ، دلايل روشن توجه مسلمين به انواع تركيبات معطّر و خواص درمانى آنها مىباشد . « 1 » به هر حال در دهه‌هاى ميانى سده اخير ميلادى ، رايحه‌درمانى در دنياى غرب به ويژه اروپا ، مجددا مورد توجه قرار گرفت و كتاب‌هاى گوناگون درباره آن نگاشته شد كه اثر حاضر يكى از آنها مىباشد . جهت كسب اطلاعات بيشتر در مورد اين كتاب و نويسنده آن مىتوان به مبحث " معرفى كتاب " كه قبل از مقدمه درج شده است ، مراجعه نمود . مترجمان پس از آگاهى از وجود كتاب مزبور به ترجمه آن همّت گماشته ، ضمن تلاش جهت عرضه ترجمه‌اى صحيح و در عين حال روان ، سعى كرده‌اند مفاهيم مورد نظر نويسنده ، حتى الامكان به صورتى گويا ارائه شود . برآورد ميزان موفقيت آنها در اين راه به خواننده ارجمند واگذار گرديده ، با كمال اشتياق پذيراى هرگونه پيشنهاد و انتقاد سازنده هستند . در پاره‌اى موارد برخى توضيحات ضرورى در پاورقى درج گرديده است . مفهوم چاكرا ( Chakra ) كه در پاورقى صفحه 121 بدان اشاره شده و نيز بسيارى از اعلام و اشخاص كه در متن اصلى كتاب بدون هيچ‌گونه توضيحى ذكر گرديده‌اند نمونه‌هايى از اين‌گونه موارد هستند . بر خلاف ادعاى مؤلف ، گياهان مورد بحث در فصل هفتم بدون ضابطه منظمى رديف شده بودند و مترجمان آنها را بر حسب نظم الفبايى اسامى علمى خانواده‌ها و نيز اسامى علمى جنس‌ها مرتب كردند ، همچنين به دنبال ذكر اسم جنس و شناسه گونه‌اى هر يك از گياهان مورد بحث ، مخفف نام مؤلف شرح هر يك از گونه‌ها نيز افزوده شد كه

--> ( 1 ) - جهت كسب اطلاعات بيشتر در اين مورد مىتوان به صفحات 52 - 48 مقدمه پربار و ممتع استاد علامه ، مرحوم دكتر زرياب خويى بر متن كتاب الصيدنة مراجعه نمود . مشخصات كتاب مزبور بدين شرح مىباشد : ابو ريحان محمد بن احمد بيرونى : الصيدنة فى الطب به تصحيح و تحشيه عباس زرياب خويى ، مركز نشر دانشگاهى طهران 1370 ه ش .